بیانیه های یک کروکودیل خوشحال

  • ۱
  • ۰

چهل و یک

وقتی پای یه زن تو یه رابطه ی دو نفره باز میشه،دیگه نمیشه منطق داشت...نمیشه آلما توکل درونو سر پا نگه داشت...نمیشه علیه زنان نشد...
اینه که هی میرم جلو آینه و با خودم حساب میکنم چاقم؟زشتم؟و تو اشکام غرق میشم...
هر روز عکسای دختره رو نگاه میکنم و حساب میکنم موی بور و چشم رنگی چقد می ارزه و تو اشک غرق میشم...
تو خودم گره بخورم و نفرین کنم زنیکه ی فلان فلان شده رو...فحش بدم به ناز و ادا و صدای نازکش...به خودم اجازه بدم و حساب کنم هیچی بارش نیست...
بشینم و با هزار نفر تا مرز سبزی پاک کردن پشت سرش حرف بزنم و نق بزنم که مگه من چی کم داشتم...
حتی پست شم و رو خودم و اون دختره قیمت بزارم...و ببینم کدوممون گرون تریم...
  • ۹۶/۰۱/۲۲
  • کروکدیل بانو

نظرات (۱)

از بین همه ی نوشته های آلما توکل گونه، این از همه بهتر، ملموس تر و غم انگیز تر بود ! 
شاید حتی منطقی تر !
پاسخ:
آدم نمیدونه دردو چطور بنویسه که درد حس بشه :)

ارسال نظر

ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی